PRI FILOZOFIO (1)

• Spiritaj (au, kiel vi diras, "spiritualaj) temoj ne interesas malsaghajn
  homojn. Ili mokas kaj nomas spiritulojn "frenezuloj". Ni ja multfoje
  spertis, ke multaj Esperanto-parolantoj ne estas tre saghaj. Kaj en tio
  estas chefa obstaklo por progreso de Esperanto. Tiuj ne tre saghaj personoj,
  memkompreneble, kapablas fari nenion. Kaj aliaj, pli saghaj, personoj,
  kiuj povus fari ion utilan, neeviteble ekkonfliktas kun ili, senrevighas pri
  esperantistaro kaj foriras de Esperanto. Tiuj aferoj, kiujn oni faras en
  nunaj E-kluboj, simple ne estas interesaj por seriozaj homoj. Tial ni vidas
  inter esperantistoj chefe nur amuzigheman junularon, kiu ne shatas pensi pri
  animo, politiko, globalaj problemoj... Personon, kiu kuraghas pensi serioze
  kaj revenigi la "hobion" Esperanto al Homaranismo, oni komencas insulti,
  forpushi kaj chiel penas shtopi al li bushon. Tio estas malnova historio,
  kiu ripetighas centfoje en rusia E-movado. Sed eble, Interneto helpos al ni
  shanghi la situacion. En la Reto estas pli oportune paroli pri la idea
  flanko de Esperanto. Ni devas renaski Homaranismon, kaj seriozaj novuloj
  alighu al pura Zamenhofa idearo anstatau al tiu marcho de chiamaj
  E-"aktivuloj". Sekve, chio evoluas tre bone. Ni ne atendu multan helpon de
  Esperanto-parolantoj. Ni simple daurigu nian vojon, kaj iom post iom pli kaj
  pli multaj alighos al ni.

• Bona homo estas homo, kiu faras bonon al bonaj homoj, alivorte kiu agadas en
  interesoj de la homaro. Komercisto, kiu ja faras bonon al aliaj, sed ankau
  ricevas samgrandan bonon, estas sekve neutrala - nek bona, nek malbona.
  Shtelisto, kiu nur ricevas bonon, estas malbona homo. Bona homo faras bonon,
  ne atendante rekompencon. Li ech ne deziras rekompencon, char tio
  neutraligus lian bonecon.
  Homo en neloghata insulo estas nek bona, nek malbona. Boneco au malboneco de
  homo montrighas nur en liaj interrilatoj kun aliaj homoj. Se li faras bonon
  al aliaj homoj - li estas bona; se li faras bonon kaj ricevas bonon - li
  estas neutrala (same kiel tiu sur la neloghata insulo); se li faras malbonon
  al aliaj homoj - li estas malbona.

• Chu spirito estas informo?
  Informo estas tio, kio kunigas Dion kun Materio. Homo konsistas el Spirito
  (Di-ero), Korpo (Materi-ero) kaj Psiko au Animo (Informar-ero). Spirito
  neniuokaze estas informo, ghi nur rivelighas per informo. Sen scioj ni
  neniam ekkonus nin mem kaj Dion. Sed ech senscia novnaskito au idioto havas
  spiriton kaj sian "mion".
  Niaj scioj formas nian psikon, nian animon, niajn konvinkojn, nian
  karakteron, unuvorte nian individuecon, sed tamen ili ne estas nia "mio". Ni
  povas (teorie) fiksi kaj konservi nian psikon, sed nian spiriton tio neniel
  koncernos.

• Zamenhof pensis proksimume same, kiel la Mahatmoj. Ili tre severe kondamnis
  la dogmemajn religiojn, kaj Zamenhof same sentis, ke tio estas plej granda
  malbono kaj provis krei ian novan religion - Homaranismon, kiu estas simila
  al Teosofio (iniciatita de Mahatmoj pere de Blavatskaja). Zamenhof, sendube,
  agadis memstare, sed la simileco estas okulfrapa.

• Mi kredas, ke du duonsferoj de la cerbo respondecas pri diversaj flankoj de
  psiko: unu - pri racio, dua - pri emocioj. Ghis nun racia flanko estis pli
  evoluinta. Tial aperis multe da "senkoraj raciuloj". La "senkoraj raciuloj"
  elpensas sekan sciencon, iniciatas militojn ktp. Nun urghe necesas evoluigi
  la emocian flankon.  La emocia flanko estas pli evoluinta che virinoj. Tial
  necesas lasi al virinoj ludi pli gravan rolon en la socia vivo, kaj tial la
  nova epoko estas nomata ankau Epoko de Virino...

• Homoj de futuro egale uzos ambau duonsferojn de sia cerbo. Ili havos
  aliajn fontojn de scio, krom la racio.
  
  Mi vidas la problemon de plua progreso de scienco en tio, ke por ekkoni
  pliajn sekretojn de la naturo, homo mem devas shanghighi, shanghi sian
  psikon. Sed ghuste tio estas plej malfacila!

• Lau mia vidpunkto, ni estas ankorau tre neperfektaj. Nuna scienco estas
  ridinda embrio de estonta Scio, kaj nia cerbo ankorau funkcias je kelke da
  procentoj. Kiam che sankta homo dum religia ekstazo ekfunkcias pli granda
  parto de la cerbo, lia kapo komencas elradii tiom fortan auron, ke ghi estas
  videbla ech por simplaj homoj. Tiun auron antikvaj pentristoj pentris kiel
  nimbon. Kaj nia tuta korpo ankorau dormas. Kiam chiuj ghiaj cheletoj
  vekighos, homoj estos lumantaj kaj flugantaj. Ili estos treege belaj, kvazau
  angheloj!..

• Shtono ighas planto, planto ighas animalo, animalo ighas homo...
  Sed la evolucio ne finighas per tio. Homoj ighos novaj, pli perfektaj
  estajhoj. Proksimigho al Dio estas celo de la tuta Materio, kaj la homaro
  estas Ghia avangardo. Nia plej proksima celo - ighi Sanktuloj, Majstroj,
  Mahatmoj. Tiam ni vidos sekvajn shtupojn (vershajne, Angheloj, Arhhiangheloj
  kaj tiel plu direkten al Dio).

• Mi ofte havas impreson, ke labori por Satano estas ege profitdona okupo,
  dum laboro por Dio estas afero senespere mizeriga.

• Homoj pli volonte glitas al infero, ol supreniras al chielo.

• Lau kristana moralo, richulo devas disdoni sian richajhon inter malrichuloj.
  T.e. kristanismo fakte egalas al komunismo. Homoj estos fratoj nur kiam ne
  ekzistos abismo inter richuloj kaj malrichuloj. Lau moralo, propreca al tre
  multaj rusoj, esti richulo estas malmorale. La richulo ja ricevis sian
  richajhon je konto de aliaj homoj; aliaj homoj malrichighis, por ke li
  richighu. Ne ekzistas do bazo por ami richulojn. Ili estas parazitoj, kiuj
  alproprigis komunajn bonajhojn.

• Kiam homo estas richa, li sekve sentas sin aparta de la homaro, do li ne
  estas vera homarano. Se li estus vera homarano, li vershajne ne estus
  kolektanta richajhojn, sed uzus ilin por helpi al aliaj homoj.
  Se chiu homo deziros havi ne pli multe, ol kiom li vere bezonas, tiam sur
  Tero tuj ekestos paradizo sen malsatuloj, sen mizero.
  Richeco stimulas che malrichuloj senton de envio. Chio tio kreas malamikecon
  inter homoj. Rusoj diras: "Sytyj golodnomu ne tovarishch" (Satulo kaj
  malsatulo ne estas amikoj).
  Chiuj homoj naskighas egalaj. Ili do prefere restu maksimume egalaj. Nur
  tiam povas ekzisti frateco inter ili.
  Se vi estas richa kaj se vi havas malrichan, malsatantan fraton, chu vi ne
  manghigos lin? Sed la tuta homaro ja estas unu familio!

• Bahaismo estas reformita Islamo. Ghi tre bone taugas por araboj, irananoj,
  pakistananoj ktp, por ili Bahaismo estas granda spirita revolucio kaj
  progreso. Por europanoj Bahaismo ne estas bezonata, char europa kulturo jam
  akceptis chiujn postulojn de Bahaismo.

• Pri sunadorado - tre interesa temo. Suno estis adorata ankau de antikvaj
  slavoj, en malnova rusa lingvo suno estas nomata "Jarilo" ("Jarilo" estas
  tradukebla kiel Ardanto).
  Sunadorado eble ne estas malsagha afero. Ekzistas hipotezo, ke Suno (kaj
  chiuj steloj) estas viva estajho, ke ni chiuj estas idoj de suno kaj iam
  reunuighos kun ghi. Bulgara Majstro Mikael Ajvanhhov verkis tre interesan
  libron "Surjja Joga" pri tio.

• Ekkonprocezo devas havi celon. Sencela scivolo kondukas al grandaj
  misfaroj. Nuna scienco estas ekkonado por ekkonado. Tamen chiu homo lernas
  ne por lerni, sed por poste fari ion bonan kaj utilan.

• Scienco faru vivon de homoj bona, kaj religio faru bonaj la homojn mem. Tio
  dialektike kompletigas unu alian.

• Kiam biologio pli evoluos, ghi konstatos fizikan malutilon de chiu murdo por
  koro de murdanto; ghi konstatos malutilan efikon de manghata viando; ghi
  konstatos, kiajn perturbojn en astrala mondo kauzas la suferoj de buchataj
  bestoj; ghi konstatos ech, ke floroj kaj fruktoj apud buchejoj havas aliajn,
  malpli bonajn kvalitojn, ktp ktp.
  Kiam biologio konstatos chion tion, ghi proksimighos al Religio.

• Antau ol scienculoj agnoskos ekziston de fajna kaj fajra mondoj kaj komencos
  ilian esploradon, ilia scio pri homa cerbo restos limigita kaj naiva. Ne
  estas tiel, kvazau homa cerbo estas ia tre komplika mekanismo, kiun eblas
  priskribi nur per materialismaj, mekanikismaj metodoj. Mi ech iomete timas
  verkojn, kiuj emas tion fari. Mi supozas, ke plej efika maniero esplori
  cerbon estas disvolvi ghiajn kapablojn. Ekzemple, ekzerci telepation,
  telekinezon, religian ekstazon. Cerbon eblas ekkoni nur elinterne, sed ne de
  ekstere. Ne vane ankorau antikvuloj diris: "Ekkonu sin mem".

• Por mi la vorto "parapsikologio" signifas sciencon, kiu kunligas tradician
  ("materiisman") psikologion kun religio. Pro tio multaj ne konsentas agnoski
  parapsikologion scienco. Tamen, ghi kolektis jam milojn kaj milojn da
  nekontesteblaj faktoj. Tio signifas, ke devas kreighi iu nova scienca
  teorio, kiu klarigas tiujn faktojn. La Mahatmoj prezentas tian teorion, char
  ili deziras plirapidigi spiritan evoluon de la homaro. Sed chu la homaro
  akceptos ghin?

• La parapsikologiaj fenomenoj estas plej ofte neripeteblaj kaj neintencaj.
  Char tie jam rolas ne nia facile regebla solida mondo, sed tre delikata
  fajna mondo, en kiu regas aliaj leghoj kaj interalie tre gravas psika stato
  kaj humoro de la eksperimentanto. Alivorte, la eksperimentanto devas esti
  iomete jogisto. Kruda kaj skeptika materiisto plej vershajne fiaskos ricevi
  pozitivajn rezultojn de parapsikologia eksperimento, kaj tio nur pliigos
  lian skeptikismon.

• Homo estas ponto inter la tri Mondoj. Homo estas ero de Dio. Dion oni ne
  povas klarigi per fiziko. Devas aperi ia "para-fiziko", transcedenta fiziko.
  Do, ni denove venas al Religio. Chiu scienco, evoluante, proksimighas al
  religio.
  Fiziko --> "para-fiziko" --> Religio;
  astronomio --> astrologio --> Religio;
  psikologio --> parapsikologio --> Religio, ktp.

• Scienculoj devas esti pli modestaj. Sur Tero ili rajtas dikti siajn leghojn.
  Sed kiam temas pri Supertera Mondo, validas aliaj, superhomaj leghoj.
  Scienculoj ne povas dikti al fajnaj estajhoj, kiel ili kondutu. Fajna Mondo
  kaj des pli Fajra estas mondoj (au planoj, kiel oni ofte diras), pli
  proksimaj al Dio. Ili ne estas regeblaj por ni. Ni ne povas veni al ili
  perforte, kun niaj leghoj kaj postuloj. Ni ne povas tie same mezuri kaj
  kalkuli. Jen kial la homa scienco dume finighas tie, kie finighas la solida
  mondo. Por iri pluen, la scienco mem devas "fajnighi" kaj shanghi siajn
  metodojn.

• Kontraui la sciencon estus absurde. Sed ankau la scienco, siavice, ne havu
  superstichojn kaj ne neu la realecon, kiu estas senfine pli komplika ol la
  nuna scienca mondkoncepto. Ekzistas danghero, ke materiisma, neema scienco
  estos sama baro por progreso, kiel antaue - dogmema religio.

• En chiu religio abundas fanatikuloj, kiuj kredas, ke la absurdaj dogmoj,
  trovighantaj en ilia religio, konsisigas ghian plej gravan esencon! Ankau en
  "Leteroj de Mahatmoj" (skribitaj ankorau en XIX-a jc) temas pri tio. Kaj pri
  tio multe pensis ankau Zamenhof. Mi konstante admiras lian geniecon.

• Chiuj infanoj estas belaj, sed poste homoj plejofte malbelighas. Kial? Char
  chiu stulta, malhumana penso restigas spuron sur la vizagho. Noblaj homoj
  ech en maljuna agho restas tre belaj.

• La vizagho estas tio, kion ni rigardas, parolante kun homoj. Ghi estas
  "vizitkarto", kiu ne mensogas. Ju pli spiriteca estas homo, des pli facile
  li legas karakteron de homo lau lia vizagho.

• Kapablo vidi karakteron de homo lau lia vizagho apartenas al okultaj
  sciencoj. Precipe ofte virinoj posedas ghin - oftege virinoj "per koro"
  sentas simpation au antipation al bona / malbona homo. Ankau infanoj oftege
  tuj povas distingi "bonan onklon" disde "malbona onklo". Por scipovi tion,
  necesas havi puran koron. En universitato oni ne studas tion.

• En Esperanto (kaj en rusa lingvo) ekzistas diversaj vortoj: belo kaj charmo.
  Charmo estas interna beleco, kiu elvokas simpation. Chiuj infanoj estas
  charmaj, chu ne? Kaj noblaj gemaljunuloj estas charmaj, kvankam ilin eble ne
  plu eblas nomi belaj pro multaj sulkoj sur la vizagho, blankaj haroj ktp.
  Agni-Jogo diras, ke "ofte mallumuloj estas belaj, kaj legendoj ech Satanon
  mem ne pentras kiel monstron". Sed la malbonuloj ne havas charmon, kaj pura
  koro tuj konstatos tion. Ilia beleco estas malvarma, kiel glacio.

• Bona homo estas homo, kiu faras bonon al bonaj homoj, alivorte kiu agadas en
  interesoj de la homaro. Komercisto, kiu ja faras bonon al aliaj, sed ankau
  ricevas samgrandan bonon, estas sekve neutrala - nek bona, nek malbona.
  Shtelisto, kiu nur ricevas bonon, estas malbona homo. Bona homo faras bonon,
  ne atendante rekompencon. Li ech ne deziras rekompencon, char tio
  neutraligus lian bonecon.
  Homo en neloghata insulo estas nek bona, nek malbona. Boneco au malboneco de
  homo montrighas nur en liaj interrilatoj kun aliaj homoj. Se li faras bonon
  al aliaj homoj - li estas bona; se li faras bonon kaj ricevas bonon - li
  estas neutrala (same kiel tiu sur la neloghata insulo); se li faras malbonon
  al aliaj homoj - li estas malbona.
  Tio, lau mi, estas tre banala kaj memkomprenebla klarigo.

• Vere bona homo estas tiu, kiu estas bona vidpunkte de la homaro, sed ne nur
  vidpunkte de li mem, de lia familio au de lia gento (nacio, shtato). Sekve,
  "bona homo" estas proksima sinonimo al "homarano" (ne simple "ano de
  homaro", sed konscia homaranisto).