.




!


,
,
,
,
.
, ,
,

,
-

.
,
-!


.
,
,

,


-
.

,
,
,

-
,
.
,
,
-
,
-
, , !
-
- :
"-, -,
--..."
,


,
,

.


,


-

.


,


.
,
,
,
-.

,

,

.


,
- .



.
,
,-

- ,


.




,
,
,

,

..
,
,
,


,
,
.



;



.

,

.

-,

.
,


.


,

,

,

.

,

,


,
.

-
,
.




.


,


,

,
,
.


.

,


,

-
.




-
, ,
, ,

!

,

.
-
,-




.
,
:


,
"",
"",
"".
,

,



.



-.
,
,


.


,

.

,
,
.



,



,
,


.

1929 . - 1930 .


Vladimir MAJAKOVSKIJ

PER PLENA VOCHO

Estimataj
kamaradoj posteuloj!
Fosante
tra l' nuntemp',
en ties shtonighinta sterko,
kaj de niaj tagoj
esplorante la nebulojn,
vi
eble demandos
ech pri mi kaj mia verko.
Kaj eble
je l' demandosvarmo per jena ekspliko
respondos al vi
scienculo erudita:
"Vivis iam
poeto de l' akvoboligo
kaj malamik' de l' akvo neboligita".
Profesor'!
for la okulbiciklojn!
Pri chi tem':
pri mi
kaj mia epoko
parolos mi mem.
Min, akvoportiston, purigiston de kanaloj
la revolucio
mobilizis kuntrenata.
Mi iris en la fronton
de bataloj
el la gharden'
de l' Poezio, damo delikata.
Mi ghuis charman ghardeneton
de damoj
amoj
florornamoj.
"Mi plache plantis belan bedon,
akvumos ghin per propraj manoj."
Tiu chi el kuvo vershas
versojn al la koroj velkaj.
tiu grake
ilin bravas el la busho,
korkrevaj Mitrejka-j, mirt-revaj Kudrejka-j,
diablo scias
sencon de chi fusho.
Mola kordo mandolina
monotone tedas, jen:
tara-tina, tara-tina,
tenn -
Ne granda plor', ke inter tiaj rozoj
elstaru mia statuo, kiel kulis'
de placoj, kie sputas tuberkulozo,
vagas putinoj, apachoj
kaj sifilis'.
Ankau min
la agitprop'
jam ghenis dent-agace,
mi mem ja
por vi verkus romancojn shmace,
pli charmas tio
kaj donas pli da kontanto,
sed mi
bridis
min mem
kaj frakase
tretis la gorghon
de mia propra kanto.
Auskultu,
kamaradoj posteuloj!
La agitisto,
la chefelkriisto rolas!
Mi sufokas
la poezi-rukulojn,
transgalopas
lirikajn volum-akumulojn,
mi, vivanto
kun vivantoj parolas.
Mi venos al via
lontana
komunisma klaro
ne kiel trubadur'
de Jeseninaj kantetoj,
miaj versoj transflugos
super jarcent-montaro,
kaj super kap'
de registaroj kaj poetoj.
Miaj verkoj alvenos,
sed ne en tia manier',
kiel sago
che lirika chas' de amo,
nek kiel
al numismato trafas trivita moner',
nek kiel
allumas astroj de mortinta flamo.
Miaj versoj
trabrechos
la jar-amason
kun lukto
kaj aperos
krude
masive,
kompakte,
kiel en niajn tagojn
akvodukto eniris
konstruita
de Romaj sklavoj
laborbarakte.
En poemoj
entombitaj sub libro-kurganoj
vi trovos hazarde
strofo-ferajhojn pikajn,
vi
admire-estime
ilin palpos per la manoj,
kiel armilojn
malnovajn sed timigajn.
Orelojn vortflati
- ne miaj kutimoj,
nek knabinet-orelojn
per frivolaj esprimoj
sub la harplektoj longaj
rughighi per honto.
Parade staradas
l' armeo de miaj rimoj,
mi preteriras
antau l' revua fronto.
Muskolshvele vigle
vicas versotrupoj,
pretaj por morto
au senmortaj aureoloj,
strechege la poemoj
etendas kanontubojn
de celo-trafaj
titoloj.
Avidas
plejamata armil-speco
sturmante
elprovi venkoshancojn,
atendas
kavalerio de spriteco
levante
la akrajn ritmo-lancojn.
Kaj chi tutan
armeon armitan ghisdente,
batalintan
dudek jarojn sen cedo
ghis la lasta linio
mi donas prezente
al vi,
proletoj de l' planedo.
La malamiko
de la klas' labora
estas ankau mia
malamik' kaj malamat',
ordonis nin
iri
al sub flago rughkolora
jaroj de trudlaboro,
tagoj de malsat'.
Kiel hejme
ni malfermas
jhaluzion,
tiel ni malfermis
de Marx
chiun volumon,
sed ech sen lego
ni bonege sciis tion,
kien iri,
kian ni shuldas plenumon.
Dialektikon
ni lernis ne el Hegel,
militfajro
ghin en niajn versojn shutis,
kiam
sub kugloj
la burghojn ni pelis ege,
kiel nin
alitempe
ili persekutis.
Nu,
geniulojn
eskortu gloro vanta,
kiel vidvino plora che marsho de funebro,
mortu, versoj miaj,
kiel soldat' sturmanta,
sennome, kiel dronis
la niaj en tenebro.
Mi fajfas
pri la bronzo plur-kvintala,
de marmoro
min ne kaptas paroksismo,
pri l' gloro
ni kvitos ja
per marchando lojala,
estu por ni
komuna monumento shtala
la batale
konstruita
socialismo!
Posteuloj,
se la fukon vortaran vi traserchos,
el Lethe
al surfaco
tiaj vortoj emerghos:
"prostituo"
"tuberkulozo"
"blokado"
Por vi,
gaja gento
de sana paradizo,
poeto
forlekis
la mukon de ftizo,
per astra lango de plakato.
Pro vortokresko de jaroj
mi aspektas jam simile
al mirindaj
fajrospiraj fabeldrakoj,
kamarado Vivo,
antauen
rapidire,
rapidire
en jarkvino
tra resto de tagoj!
Por mi mem
rublojn
mi ne staplis vers-mercere,
nek havas hejme
meblojn de arta chizo,
kaj mi bezonas,
mi diras sincere,
nenion krom
freshlavita tolchemizo.
Aperinte
che CKK
de l' futur' de pura brilo,
super bando
de versfara, akapara gent',
mi altlevos
por bolshevik-legitimilo
miajn librojn
klaspartiajn
chiujn cent.

tradukis K.Kalocsay